இன்றுடன் முப்பது நாள்!

ஒரு துன்பியல் சம்பவம்...

எவ்வித எதிர்பார்ப்புமின்றி, காளையாய் திரிந்திருந்த என்னை உலகறியப் போட்டுத் தள்ளிய தினமலருக்காக கண்ணீர் அஞ்சலியை காணிக்கையாக்குகிறேன். எங்களுடைய சுற்றத்தில் 16ம் நாள் நடைபெறும் கருமகாரியத்தைவிட 30ம் நாள் நடக்கும் ஒப்பாரியே முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. தினமலரில் என்னுடைய வலைப்பூவை குறிப்பிட வேண்டிய அவசியம் என்னவென்று எனக்கு இதுவரை ஒரு புரியாத புதிராகவே இருந்து வந்துள்ளது. ஆயினும் துக்கத்தை அடக்க முடியாததாலும், எனக்கு நடுநிலைவியாதி இல்லாததாலும் - நடுநிலை பத்திரிகையான தினமலரை விமர்சிக்கும் தகுதி எனக்கு இல்லாததனாலும், உலகறிய ஒப்பாரியில் கலந்து கொள்ள வருமாறு வருத்தத்துடன் அழைக்கிறோம்.

அங்கீகாரம் = கேலிக்கூத்து

உதாரணத்திற்கு சகோதரி கீதா சாம்பசிவம் அவர்களின் பின்னூட்டங்கள். அவர் சுயமாகவே சிந்தித்து பின்னூட்டமிடுபவராய் இருந்தாலும் தினமலரின் கேலிக்கூத்தைக் கணக்கில் கொண்டு என்னுடைய பதிவுகளை அங்கீகரித்து வாழ்த்து கூறி இருக்கிறார். அவரிட்ட பின்னூட்டம் இங்கே!இதனுடைய தமிழாக்கம்
"தினமலர் உங்கள் இன்றையப் பதிவை பற்றி போட்டு இருக்கிறார்கள்.நடுவில் சறுக்கினாலும் உங்கள் பதிவு நல்ல விதமாக முடிந்ததற்கு வாழ்த்துக்கள்"

நடுவில் சறுக்கிய என்னுடைய பதிவுகள், தினமலரில் ஒரு துன்பியல் சம்பவமாக அச்சேறிய காரணத்தால் எனக்கு வாழ்த்துக்கள்...வெட்கக்கேடு!!!

இதற்கு அவர், உம்மையெல்லாம் எப்படி தினமலரில்...? என போட்டிருந்தால் மிக்க மகிழ்ச்சியாய் இருந்திருக்கும்.

தேன்கூடு = வெரும்கூடு

தேன்கூடு பதிவுகள் திரட்டிக்கு யாரோ ஒரு சகோதரி/சகோதரர் தான் தினம் ஒரு வலைபூவை அறிமுகம் செய்து வருகிறார், அவராவது கொஞ்சம் யோசித்திருக்க வேண்டாம்? என்னுடைய வலைப்பதிவு யாருக்கும் எவ்விதத்திலும் உபயோகமாய் இருந்ததில்லை, உபத்திரமாகவே இருந்திருக்கிறது. தினமலரில் போட்டு விட்டார்கள் என்ற காரணத்தினாலேயே என்னுடைய வலைப்பூவை அறிமுகப்படுத்த வேண்டிய கட்டாயம் ஏன்? தினமலராவது பரவாயில்லை ஒரு பத்தியளவிற்கு என்னைக் கிழித்துக் கொன்றிருந்தது. தேன்கூட்டிற்கு எதைக் குறிப்பிட்டு என் பதிவை அறிமுகப்படுத்துவது என்று தெரியாமல் "பின்னூட்டப்புகழ் சத்யா" என்று குறிப்பிட்டிருந்தனர். ஆக இப்படியெல்லாம் என்னை அவமானப் படுத்த வேண்டுமா? என்று என்னுடைய துக்ககரமான இந்த முப்பதாவது நாளில் ஒரு சிறு கேள்வியோடு முடித்துக் கொண்டு, சுற்றத்தார் அனைவரையும் ஒப்பாரியில் கலந்து கொள்ள வருத்தத்துடன் அழைக்கிறேன்.