க்ளோபல் வார்மிங்கா? க்ளோபல் கம்யூனிஸமா?

இப்பொழுதெல்லாம் எழுதுவதற்கே ஆயாசமாக உள்ளது...முன்போல் வேலைப்பளு மட்டுமிருந்தால் பரவாயில்லை இப்பொழுது இன்னொரு கடமையும் :) கூடவே ஒட்டிக்கொண்டிருப்பதால் வேலை, வீடு, சமையல்,தூக்கம் + ஸ்கைப்பிங் என்று இவ்வருடத் தொடக்கத்திலிருந்து ஓடிக்கொண்டிருக்க வேண்டியதாயிருக்கிறது. ஸ்கைப் செய்வதால் இருக்கும் இன்னொரு சந்தோசம் என்னவென்றால் டிவியில் வரும் ஃபாரீன் கரெஸ்பாண்டண்ட், கெட் அவே, ஷெஃப் ராம்சே'ஸ் கிட்சன் நைட்மேர்ஸ் போன்றவற்றை தவறவிடாமலும் அதே சமயம் இணையத்தில் வட அமேரிக்கத் தேர்தல் நிலவரங்களையும், சில வலைப்பதிவுகளையும் தவறவிடாமல் பார்த்துக்கொண்டு நிகழ்காலத்தை ஒட்டியேப் பயணிக்க முடிகிறது. ஆனால் எழுதும் பொழுது இவ்வகையான பல்பணிகளில் ஈடுபடமுடிவதில்லை அதனாலேயே எழுதுவதற்கு அயற்சியாயிருக்கின்றது. மேலும் முன்போல் நம்மை சுண்டிவிடுகின்ற அல்லது எழுதத்தூண்டுகிற மாதிரியான பதிவுகளும் அவ்வளவாக வரவில்லை. அதைவிட இணையத்தில் கருத்துக்களைக் கொட்டி பரிமாற்றம் செய்துக் கொண்டிருப்பதைவிட நிச நிகழ்வுலகில் கம்மூனிஸம் (இந்தியாவைத் தவிர்த்து) இட ஒதுக்கீடூ, கிரீமி லேயர், மனுநீதியின் சனாதன சமதர்மத்தை எரிக்க வேண்டியதன் அவசியம் போன்றவை பற்றிய விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தப்படுவது அவசியமாகிறது. உதாரணத்திற்கு நம் குடும்ப உறுப்பினர்கள், நட்பு வட்டம் (அது கொஞ்சம் பெரியது அதில் ஏற்படுகின்ற வாக்குவாதங்கள் பெரும்பாலும் ஹார்ட் பிரேக்கிங்காக இருப்பது ஆச்சரியமாக இருக்கின்றது)

ப்ரெட்ரிஷ் எங்கெல்ஸ், கார்ல் மார்க்ஸ் ஆகிய சமூக விஞ்ஞானிகளின் பொருளாதார, அரசியற் தத்துவங்களைப் படித்த வலதுசாரிகளென்று அறிவித்துக் கொண்டவர்கள் அதை ஏன் மறுக்கவேண்டுமென்று ஒரு துளியளவு கூட கருத்தை வைக்கமுடியாது என்பதே உண்மை. அவ்வாறு கூறுகின்றவகள் நாம் வைக்கின்ற மய்யக்கருத்தில் சொல்லாடமுடியாது எங்கோ என்றோ எதற்காகவோ சிதறுண்டு போன சோவித் குடியரசைக் காரணம் காட்டி சிரித்துவிட்டுச் செல்வார்கள். ஆனால் இன்று நாம் அறிந்தோ அறியாமலோ ஒட்டுமொத்த உலக நாடுகளின் அரசுகளும் கம்மூனிஸ தத்துவத்தை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய அல்லது மறைமுகமாகக் கம்யுனிஸக் கொள்கைகளை ஆதரித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது நிதர்சனமான உண்மை. காரணம் இன்றும் அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கின்ற கச்சா எண்ணெயின் விலை மற்றும் உணவுப் பற்றாகுறை, அதிமுக்கியமாக இவையிரண்டும் ஒன்றோடு ஒன்றுமாகப் பிணைந்து ஒட்டி உறவாடிக் கொண்டிருக்கின்ற குளோபல் வார்மிங். நகரங்களில் எந்திர வாகனங்களில் இருந்து வெளிவருகின்ற கார்பன் மற்றும் கந்தக வாயுக்கள் காரணி என்றால் கிராமப்புறங்களில் ஆடு, மாடுகள் அசை போடுவதால் வெளிவருகின்ற மீதேன் வாயுக்கள் காரணியாகின்றன. ஆக நகரமோ,கிராமப்புறமோ எங்கேயுமே தூய்மையான காற்று என்பதற்கு பேச்சேயில்லை. இத்தோடு உணவுப்பற்றாகுறையும் சேர்ந்து கொண்டிருக்கிறது இப்பொழுது. சாம் மாமா வழக்கம்போல் வளரும்/வளர்கின்ற நாடுகளை கைகாட்டி குற்றஞ்சொல்லுகிறார்.அதாவது வளரும் நாடுகளின் பொருளாதார வளர்ச்சியினால் அவர்களின் உணவுப் பழக்கங்கள் மாறியதால் உலகில் உணவுப் பற்றாகுறை ஏற்பட்டதாக வட அமேரிக்க புஷ் மற்றும் அய்ரோப்பிய கூட்டமைப்பும் பிரச்சாரம் செய்கிறது. ஆம்...வளரும் நாடுகளால் தான் உணவு உற்பத்தி தடைபட்டது. ஆனால் வசதியாக மறக்கடிக்கப்பட்ட விடயம் என்னவென்றால், பன்னாடு நிறுவனங்களால் பிச்சை போடப்பட்ட தாவர எரிபொருள் உற்பத்தியினால் வளரும் நாடுகளின் உணவு உற்பத்தி இன்று உலகமே பஞ்சத்தால் அழியக்கூடிய நிலையை ஏற்படுத்தியிருக்கின்றது. இதே வலைப்பதிவுகளில் தான் சில காலங்களுக்கு முன் இடதுசாரி பதிவர்களால் அன்னிய பொருளாதார காலனியதிக்கமும், இந்திய பன்னாட்டு அடிமை எண்ணங்களும் வேறொரு ரூபத்தில் கிழி கிழி என கிழிக்கப்பட்டது. அப்போதெல்லாம் விதண்டாவாதம் செய்து கொண்டிருந்தவர்கள், இன்று உலக உணவு மற்றும் விவசாயக் கழகத் தலைவரின் ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தைக் கேட்டால் என்ன சொல்லுவார்கள்? அவரும் தாவர எரிபொருள் உற்பத்தியினால் தான் உணவு உற்பத்தி பாதிக்கப்படுவதாகவும், அதை சமாளிக்கப் போதுமான அளவு நிதி இருந்தும் கைகள் கட்டப்பட்டிருப்பதால் ஏதும் செய்யமுடியவில்லை என்றும் கூறுகிறார்.

ஆக உணவுப் பற்றாகுறை - கச்சா எண்ணெய் உற்பத்தி - மாற்றுத் தாவர எரிபொருள் - க்ளோபல் வார்மிங் - இவ்வனைத்தையும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புப்படுத்திப் பார்த்தால் மேற்கு அல்லது அமேரிக்க அய்ரோப்பிய மறுகாலனியாதிக்கம் மிக அழகாகப் புலப்படும். இதையே தான் இடதுசாரி மற்றும் விளிம்புநிலைத் தோழர்கள் கடந்த வாரத்தில் ஜ்யோவ்ராம் அவர்களின் ஏகாதிபத்திய முதலாளித்துவ எதிர்ப்பு தொடர்பான பதிவொன்றில் உரையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். இதே பொருளில் தான் தோகாவில் நடைபெற்ற உலக வர்த்தக அமைப்பின் வளரும் நாடுகளின் பொருளாதார மாநாடும் தீவிரமாக இல்லாவிட்டாலும் ஓரளவிற்காவது மேற்கு காலனியாதிக்க மனோபாவத்தை சிறிதளவாவது அசைத்துப்பார்த்தது.

வார இறுதிகளில் தனியாக அமர்ந்து காபிக் கடையில் இரண்டு பெரிய காபியோடு நாளிதழின் கூடுதல் பக்கங்களைப் பார்ப்பது மிகவும் பிடித்தமான பொழுதுபோக்கு.அதுவும் டவுன்சுவில் மாதிரியான சிறு நகரத்தில்...கிராமப்புறங்களின் கவ் கேர்ள்ஸை பார்த்துக் கொண்டு, காபி குடித்துக் கொண்டே நாளிதழ்களை வாசிப்பது சுகமான ஒரு பொழுதுபோக்கு தான். கடந்த வாரம் "தி ஆஸ்திரேலியன்" ஒட்டிதழான் இன்கொயரர்ல் ஒரு புத்தகத்தின் விமரிசனம் படித்தேன். மிகவும் கவர்ந்துவிட்டது, விலை மலிவுதான் என்றாலும் இம்மாத வரவுசெலவில் அதற்கு அனுமதியில்லை என்பதால் இப்போதைக்கு விமரிசனத்தைப் படித்ததை வைத்தே திருப்தியடந்து கொண்டேன்.அது David Rothkopf's "Superclass: The Global Power Elite and the World They Are Making". அவர் இப்புத்தகத்தில் உலகின் பொருளாதாரத்தை நிர்ணயிக்கக் கூடிய சக்தி வாய்ந்த தனி நபர்களைப் பற்றியும் அவர்களது அரசியல் செல்வாக்கினால் அவர்கள் எவ்வாறு மொனோபாலியாக அவர்களது துறையை தத்தமது கட்டுப்பாட்டில் வைத்துள்ளனர் என்பதைப் பற்றியே. சில தொழிலதிபர்கள் சில நாடுகளின் மொத்த பொருளாதாரத்தையும் கையில் வைத்திருக்கிறார்கள் என்பது வியக்கத்தக்க ஒன்று. அத்தோடு உலகின் மொத்த கச்சா எண்ணெய் உற்பத்தியில் 50% எக்ஸான் மொபில் நிறுவனத்தினர் வைத்திருக்கின்றனர் என்பதும், அவர்கள் நிர்ணயிக்கும் விலைதான் உலகின் எந்தவொரு நாடும் ஏற்றுக் கொள்ளவேண்டுமென்பது வரையறுக்கப்படாத உண்மை. 2004ல் 80 செண்ட்/லி ஆக இருந்த பெட் ரோல் இன்று ஆஸி $ 1.60 ஆக இருப்பது அவர்களால் தானோவென எண்ண் வைக்கின்றது.

19ம் நூற்றாண்டின் தொழிற்புரட்சியில் எவ்வாறு வர்க்கப் புரட்சி ஏற்பட்டு கம்யூனிஸத்துக்கு வழி வகுத்ததோ, அதே போல் தான் இன்றைய உலக நாடுகளும் உள்ளன.எதையுமே ஒரு தனிப்பட்ட மனிதரால் ஒரேடியாகக் கட்டுப்படுத்தமுடியாத நிலையில் கச்சா எண்ணெயின் விலையை நிர்ணயிக்கின்ற ஒற்றை முதலாளித்துவப் போக்கை ஒட்டுமொத்தமாக அனைத்து நாடுகளும் எதிர்க்கும் நிலையில் அனைத்து நாடுகளும் தன்னைக் கம்மூனிஸ்டுகளாக அறிவித்துக் கொள்ள வேண்டும். என்ன அன்று தொழில் புரட்சியால் ஏற்பட்ட தொழிலாளர் வர்க்கப் புரட்சியாக இல்லாமல் கொஞ்சம் மித தன்மையான உலகின் ஒட்டுமொத்த குடிகளின் பெரும்பாண்மை அங்கமான நடுத்தரவர்க்கத்தினரை திருப்திபடுத்த ஒவ்வொரு குடியரசும் கடமைப்பட்டுள்ளது. அவ்வகையில் அவர்களால் கம்யூனிச புரட்சியை வெளிப்படையாக செய்ய முடியாவிட்டாலும், ஏதோ ஒரு வகையில் தனது குடிகளை திருப்திப்படுத்த அவர்களும் கம்யூனிஸ கொள்கைகளைக் கையாண்டு ஏகாதிபத்திய முதலாளித்துவத்தை எதிர்க்க ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.