ஸ்டாலின் VS வைகோ

வைகோ அதிமுகவுக்குத் தாவினாலும் தாவினார் கடந்த ஒரு வாரமாக வைகோ கொள்கையை அடகு வைத்துவிட்டார். வைகோ ஒரு தேர்ந்த அரசியல்வாதியாகி விட்டார். வைகோவின் செல்வாக்கு அவ்வளவு தான். வைகோவிற்கு நடுநிலையாளர்களின் வாக்குகளைத் தவற விட்டு விட்டார். வைகோ திமுக தொண்டர்களின் பரம எதிரியாகிவிட்டார்...லலலா...லலலா...

அப்பப்பா எவ்வளவு கருத்துரையாடல்கள், கருத்து வேறுபாடுகள்...நானும் கருத்து சொல்லலாம் என்று நினைக்கையில், நமது கருத்து பல பதிவுகளின் நோக்கங்களை திசை திருப்பிவிடக் கூடாது என்ற காரணத்தினால் தான் இந்த பதிவு.

வைகோ: திமுகவில் தொண்டனாக ஆரம்பித்து தன் பேச்சுத் திறமையால் திமுகவின் போர்வாளாகவும், கருனாநிதியின் வலது கரமாகவும் செயல்பட்டவர். பின்னர் ஜெயலலிதாவின் ஆட்சியில் அவரின் அரசியல் சானக்கியத்தனத்தால் அவரது உளவுத்துறையின் மூலம் "கருனாநிதியைக் கொல்லத் திட்டம் தீட்டினார்" என்று பொய் பிரச்சாரம் பரப்பப்பட்டு கருனாநிதியால் கட்சியை விட்டு வெளியேற்றப்பட்டவர்.பின்னர் மதிமுக என்று ஒரு கட்சியைத் தொடங்கி இன்று வரை ஒரு கட்சியாகவே இழுத்துக் கொண்டு வந்துள்ளார். அவர் ஒருவர் தான் இந்திய அரசியலில் உள்ள ஒரே ஒரு தன்மானம், கொள்கை மிக்க தலைவர் என்ற பிம்பத்தை வளர்த்து வந்திருக்கிறார் நேற்றுவரை. கட்சி ஆரம்பித்து பன்னிரெண்டு ஆண்டுகளாகியும் சட்டமன்றத்தில் பிரதிநித்துவம் இல்லாத கட்சி. கூட்டணி முதுகினில் சவாரி செய்து இரண்டு மூன்று முறை பாராளுமன்றத்திற்கு உறுப்பினர்களை அனுப்பியவர். கருனாநிதியை விட தமிழையும், தமிழீழத்தையும் அதிகமாக மேடைகளில் முழங்கியவர். மறைந்த காங்கிரஸ் தலைவர் இராஜீவ் இந்தியாவின் பிரதமராக இருந்த பொழுது அவரை மாநிலங்களவையில் பெயரிட்டு அழைத்த வீர மனிதர். மேடைகளில் நெப்போலியன் தொடங்கி திருவாசகம் வரை மேடைகளில் சரளமாகப் பேசக் கூடியவர்.

ஸ்டாலின்: இவருக்கு கருனாநிதியின் மகன் என்பதைத் தவிர வேறு எந்த ஒரு தகுதியும் இல்லை என்பது பலரது வாதம். இவரும் தன்னுடைய 21ம் வயதில்(1974) சென்னை மாநில கல்லூரியில் படிக்கும் பொழுது ஒரு சாதாரண தொண்டனாக திமுக இலைஞரணியில் இணைத்துக் கொண்டார். பெரிதாக கட்சி பணிகளில் ஈடுபடாவிட்டாலும் திமுக தலைவரின் மகன் என்ற ஒரே காரணத்தினாலேயே 1976 ம் ஆன்டு இந்திரா அரசு அவசர நிலை பிரகடனப்படுத்தப்பட்ட பொழுது சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.அதன் பின்னர் 1980கலில் திமுகவிற்கு இளைஞரணியின் பங்களிப்பு அவசியம் தேவை என்ற காரணத்தினால் அன்பழகனின் மேற்பார்வையில் இளைஞரனியில் புது இரத்தம் பாய்ச்சும் பொருட்டு களப்பணிகளில் தீவிரமாக இறங்கியவர். இன்றைய திமுகவின் இளரத்தங்கள் பெரும்பாலும் ஸ்டாலினின் விசுவாசிகளே. ஸ்டலினுக்கு வைகோவை போல் மேடைப்பேச்சு வராவிட்டாலும் அனைத்து வயதினரையும் அரவணைத்து செல்லும் பன்பை அறிந்தவர் என்பதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை.

வைகோ திமுகவில் இருந்து பிரிந்து சென்ற போது அவரின் விசுவாசிகளும் திமுகவில் பதவி சுகம் கிட்டாதவரும் தான் வெளியேறினார்களேயொழிய ஸ்டாலினை பிடிக்காததால் வெளியேறினோம் என்று கூறியவர்கள் மிகச் சிலரே. அவ்வாறு கூறியவர்களில் பலரும், கடந்த காலங்களில் திமுகவொடு வந்து இணைந்த கதையும் உண்டு.

இவரும் தேர்தலில் நின்று தோல்வியை தழுவியிருந்தாலும் பின்வந்த காலங்களில் வெற்றியடைந்தவர். 25 ஆண்டுகட்கு பின் நடந்த சென்னை மாநகரத் தந்தை தேர்தலில் வரலாறு காணாத வெற்றியடைந்தவர். தொடர்ந்து வந்த தேர்தலிலும் அதிமுகவின் பல தில்லுமுல்லுகளுக்கு இடையேயும் மீண்டும் மாநகரத் தந்தையாகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டவர். ஒரு நேரத்தில் ஜெயலலிதா என்ற அகங்காரம் பிடித்த பெண்மணியே அவரை சட்டமன்றத்திற்கு வரவிடக்கூடாது என்ற எண்ணத்தில் ஒருவருக்கு ஒரு பதவி தான் என்ற சட்டத்தை இயற்றிய பொழுதும் மாநகரத் தந்தை பதவியை இராஜினாமா செஇது விட்டு சட்டமன்ற நடவடிக்கைகளைக் கண்காணிக்கும் பொருட்டு சட்டமன்ற உறுப்பினர் பதவியை தக்க வைத்துக் கொண்டவர்.

சட்டமன்றத்தில் ஜெயலலிதாவால் இவரை சிறுபிள்ளை போல் எள்ளி நகையாட முடிந்ததே தவிர வேறெதுவும் சாதிக்க இயலவில்லை. அப்படி சந்தர்ப்பம் வாய்த்த போதெள்ளம் ஒரு சிறந்த தலைவனுக்கான எடுத்துக்காட்டாக சிறு புன்முறுவலுடன் நிறுத்தி கொண்டாரே தவிர உணர்ச்சிவசப்பட்டு விவகாரமாக ஏதும் பேசாத பண்பட்ட மனிதர்.

இதுவரை இந்திய அரசியலில் இருந்த/இருக்கும் வாரிசு அரசியல் தலைவர்களிலேயே இவர் மட்டும் தான், தான் சார்ந்திருக்கும் கட்சிக்காகவும், மற்ற போராட்டங்களுக்காகவும் சிறைவாசம் அனுபவித்தவராக இருப்பார். இதனாலேயே மற்ற சில்லுண்டிகளின் வாதமான வாரிசு அரசியல் என்ற ஒரு வார்த்தை இவர் முன் வாதமற்று போய் விட்டது. வைகோ இடம் மாறியது கூட, ஜெயலலிதாவிற்கு ஸ்டாலின் மீது ஏற்பட்டிருக்கும் பயம் தானேயொழிய வேறேதும் இருக்க வாய்ப்பில்லை. அந்த ஒரு காரணத்தினாலேயே பெட்டியைக் கொடுத்து வைகோவை வலையில் வீழ்த்தினார்.

கருனாநிதிக்குப் பின் திமுகவின் தலைமை என்பது ஸ்டாலின் ஒருவரால் மட்டுமே என்பது மறுக்க இயலாத உண்மை. கருனாவிற்கு பின் வைகோ திமுகவை கையகப்படுத்துவது என்பது நடக்க இயலாத ஒரு கனவேயாகும். இதுவரை கழகத்தை கட்டி காத்து வந்த இரண்டாம் நிலைத் தலைவர்களுக்கு கருனாவின் முந்தைய நாள் வரையிலான வைகோவின் சகவாசம் என்றுமே பிடித்ததில்லை என்பது தான் உண்மை. அவர்கள் அனைவருமே ஸ்டாலினுக்காகவே உருவாக்கப்பட்டவர்கள், ஆகையால் கருனாவிற்கு பிறகு திமுக உடையும் என்பது ஒரு உப்பு சப்பில்லாத வாதம்.

தமிழ்நாட்டை ஆளும் அளவிற்கு ஸ்டாலினுக்கு தகுதியுள்ளதா என்று கேள்வியெழுப்பவர்கள், 1991 ம் ஆண்டு ஜெயலலிதாவின் கையில் தமிழ் மக்களின் தலைவிதியை ஒப்படைத்த பொழுது கேட்டார்களா என்றால் மௌனம் ஒன்றே பதிலாக வரும். அன்றைய ஜெயலலிதாவை இன்றைய ஸ்டாலினோடு ஒப்பிட்டால் ஸ்டாலின் பல நூறு மடங்கு சிறப்பாக செயலாற்றுவார் என்பதில் ஐயமே இல்லை.