வேர்க் கடலையும் வட்டார மொழியும்!

நாம் எழுதும் சொற்கள் அனைத்தும் ஓரளவு ஒரே மாதிரி இருந்தாலும் பேச்சு வழக்கில் நாம் பலவாறான சொற்றொடர்களை பயன்படுத்துகிறோம்.பல்வேறு வட்டாரங்களைச் சார்ந்த நண்பர்களோடும் மனிதர்களோடும் பழகும் சந்தர்ப்பம் வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தது நான் படித்த பள்ளிகளும், கல்லூரிகளும். ஆனாலும் இது நாள்வரை எனக்கு பிடிபடாத விடயமாக இருப்பது இந்த வட்டார பேச்சு வழக்கு. புரிந்தாலும் புரியாவிட்டாலும் பல நேரங்களில் புரிந்த மாதிரி மண்டையை ஆட்டி விடுவேன்.

உதாரணத்திற்கு, வயலுக்குச் சென்று வேர்க்கடலைப் பறித்து உண்ணலாம்" என்பதை

வட மாவட்டங்களில் "கொல்லிக்கு போய் மல்லாட்டை பறிச்சி தின்னலாம்" என்று வழங்குவார்கள்.
மதுரை - வயலுக்குப் போயி நெலக்கடல பரிச்சி சப்பிடலாம்லா...

திருநெல்வேலி - ஏலா வயக்காட்டுக்கு வாலா...கல்லப்பருப்பு திம்போம்.

கொங்கு - என்ற கூட வெள்ளாமக் காட்டுக்கு வா., கடல திங்கோணும்.

தஞ்சை - கொல்லைக்கு வா கடலை சாப்பிடலாம்.

ஈழம் - 'வாருமப்பா கச்சான் தின்னுவம்'.

கன்னியாகுமரி - அண்ணாச்சி வாறியலா கல்ல சாப்பிடுவோம்.

இவை எல்லாம் புவியியல் ரீதியான வட்டார வழக்கு மொழிகள். இவ்வட்டாரத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் பிற வட்டாரத்தைச் சேர்ந்தவர்களோடு கதைக்கும் பொழுது அவரவர் வழக்கு மொழியையே பெரும்பாலும் பயன்படுத்துவர்கள். ஆனால் கல்லூரியிலோ அல்லது பணியிடங்களிலோ இருப்பவர்கள் இருக்கும் இடத்திற்கு தகுந்தாற் போல் பேச்சு வழக்கை மாற்றிக் கொள்வார்கள். மேலும் வட்டார மொழி ஒரு அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது(சாதி மதத்தைப் புறந்தள்ளி).

ஆனால் எனக்கு பிடிபடாத பொருளாக இருக்கும் ஒரே வட்டாரம் பார்ப்பன வட்டாரம், நாம் மேற்கண்ட சொற்றொடரை பார்ப்பன வட்டாரத்தில் - "ஷெத்த வயல் பக்கம் வர்றேளோ., வேர்கடலை ஷாப்பிடலாம்" என்று வழங்குவார்கள்.

சினிமாவில் மட்டுமே இவர்கள் பிறரோடு கதைக்கும் பொழுது அவா, இவா, அம்பி என்று வழங்கக் கண்டு இருக்கிறேன். ஆனால் நடைமுறையில் இவர்கள் மற்றவரைப் போல் சாதாரணமாகவே தமிழ் கதைத்தாலும், சக பார்ப்பனரைக் கண்டுவிட்டால் போதும். அவா இவா என்று கதைக்க ஆரம்பித்து விடுவார்கள். அது தனியாக இருந்தாலும் சரி, கூட்டமாக இருந்தாலும் சரி. இதனாலேயே இவர்கள் எந்த வட்டாரத்தைச் சேர்ந்தவர்களாகச் சேர்த்துக் கோள்வது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.

தாய்மொழி தமிழாக இருந்தாலும் வேறு மொழிச் சொற்களெ அதிகமாக அவர்களின் பேச்சு வழக்கில் இருக்கும். வாயிலேயே நுழையாத சொற்களை சர்வ சாதாரனமாக தமிழாக்கிக் கதைப்பார்கள்.

தமிழ் தமது தாய் மொழியில்லை என்று வாதாடுபவர்கள், ஏன் தங்களது தாய்மொழியிலேயே கதைக்க விரும்பவில்லை?

இப்படி ஒரு மொழி வழக்கையே நிறுவிக் கொண்டதன் மூலம் அவர்கள் எதை நிலைநிறுத்த முயன்றார்கள். அதன் மூலம் தான் பார்ப்பனன் என்று பறைசாற்றியது தவிர வேறு ஏதாவது சாதித்தார்களா?

நல்ல வேலை நாங்கள் பேசுவது தான் தூய்மையான தமிழ், இதை தான் இனி தமிழக அரசு பேச்சு வழக்கிலும், எழுத்து வழக்கிலும் பயன்படுத்த வேன்டும் என்று சென்னையில் ஆரியக் கூத்தாடவில்லை.

வட்டார மொழிகளைக் கொடுத்துதவிய சகவலைபதிவு நண்பர்களுக்கு நன்றி!தவறாக இருக்கும் பட்சத்தில் சரியானவற்றை தெரிவுபடுத்தவும்,நன்றி!